Week 38 - les 3

De allermooiste zin

Ik lees een boek van achter naar voren en weet dat ik
zo meteen op de bladzijde kom waar iemand een kruisje
heeft gezet voor de allermooiste zin. Wat de allermooiste zin is
weet ik nog niet, maar het is de zin waar ik 's nachts om huil
omdat het ochtend is en ik een nacht niet heb gehuild
omdat het ochtend... Zo keer ik wat ik denk om in cirkels,
alsof ik met mijn wijsvinger een kristallen glas laat zingen.
Ik keer het om totdat het achterstevoren en binnenstebuiten
of omgekeerd is. Wanneer ik bij de zin met het kruisje kom,
sla ik de bladzijde om en beland in het deel van het boek
waarin alles nog goed was.

***
Lieke Marsman, 5, 2009

Vragen:

1. Als jij een boek wilt gaan lezen, wat lees je dan eerst? De achterflap? De eerste zin? Misschien de laatste zin? Weet je waarom je dat doet?
2. Houd je van verhalen met open eindes? Waarom wel of niet?
3. Schrijf je weleens citaten/quotes/songteksten op? Welke weet je nu nog uit je hoofd? 
4. Versregel 6: 'Zo keer ik wat ik denk om in cirkels': in welk stukje wordt er in cirkels gedraaid? 
5. Versregel 7: Heeft dat 'in cirkels draaien' een doel/uitkomst? Op welke twee manieren legt de schrijfster dat doel/die uitkomst uit?
6. Hoe las de ik-persoon het boek ook alweer?
7. Versregel 10: 'sla ik de bladzijde om': leest de ik-persoon dan de bladzijde vóór of ná de allermooiste zin?
8. Als die allermooiste zin een keerpunt zou aangeven in het verhaal, keert het verhaal dan ten goede of gaat het daarna de slechte kant op (als je het van voor naar achter zou lezen)?
9. Hoe denk je dat het zou zijn om een verhaal van voor naar achteren te lezen? Welke problemen zou je tegenkomen? Wat zou er anders zijn? 
10. Probeer het eens! 
11. Anne Frank hield een 'mooiezinnenboek' bij. Misschien is dat ook wel iets voor jou.

Het land van samen

Denkend aan Holland
zie ik het land van Drees
Het land van samen
zonder diepte, hoogte of watervrees
Een land zonder gordijnen
waar we alles van elkaar weten
Om het vervolgens
zo snel mogelijk te vergeten

Een land zonder helden
van polderen tot in de dood
In dit land ben je al snel te groot
Een land zonder fatsoen
zeggen we tegen elkaar
Maar ach, dat zeggen we
al vierhonderd jaar
De ene dag boos
maar ook net zo snel weer blij

***
(en een krant die dat voelt, net als wij)

Commercial van De Telegraaf, 2011

Het trillen van de schedel

Zangers en zangeressen horen nooit hun stem zoals het publiek die hoort. Dat heeft te maken met het feit dat zij luisteren naar een geluid dat ze zelf voortbrengen. De klank wordt bepaald door het trillen van hun eigen schedel en de vorm van hun oorschelpen, neus, jukbeenderen. Vreemd genoeg geldt dit ook wanneer ze luisteren naar een opname van zichzelf. De trillingen worden dan veroorzaakt van buitenaf en het effect is bijna altijd karikaturaal. Ik heb lang gedacht dat dit niet geldt voor schrijvers, sterker nog, dat schrijvers de enige zijn die hun eigen tekst kunnen lezen zoals hij er staat terwijl elke lezer iets anders leest. Dat was naïef.

Licht

'Eigenlijk wordt het dan licht. Eigenlijk ben je daarvoor de hele tijd zwaar en druk, en alles moet je doen en hoe krijg ik het allemaal in 24 uur? En op zo’n zwaar moment blijkt dat je alles kunt laten vallen eigenlijk. En dat de wereld verder draait en dat niemand zich enige zorgen maakt of je nou wel of niet komt, je kunt dat gewoon, nu is het afgelopen en dan gaan we dit doen.'

***
Thomas Acda in Frénk 30 hoog van de NCRV, aflevering 25-04-2010

Voortvluchtig

Tijd mag niets
minder zijn
dan zonder meer
bestede liefde

***
Citaat Kees van Kooten