Wanneer ik sterren was

Wanneer ik de armen van sterren had
zwaaide ik die door de grote leegte.
Wanneer ik benen van sterren had,
stapte ik door de grote leegte.

Laatst, in onze liefde,
schreeuwde je als een zeehond, maar dan mooi.
Dat was het begin van de leegte,
torn in de tijd.

Wanneer ik ogen van sterren had,
zwierven die door de grote leegte.
Wanneer ik een neus van sterren had,
stak ik die in de grote leegte.
Wanneer ik een mond van sterren had,
kuste ik de leegte.

Het wordt gezegd
dat de leegte geen hart heeft.
Ik weet zeker
dat het hart van de leegte klopt.

***
Hans Andreus, 'Aarde', 1962.

In dromen staan dingen geschreven

Slapen gaan

‘Er speelt nog een witte gedachte
tussen de bladeren en de maan.
Ik lig nog op iemand te wachten
om samen een droom aan te gaan.
In dromen staan dingen geschreven
en andere dingen gedrukt,
die in het eenvoudige leven
mij nooit zijn gelukt’...

Pierre Kemp (1886-1967), Slapen gaan

de dichter hij eet de tijd op

de dichter hij eet de tijd op
de beleefde tijd
de toekomende tijd
hij oordeelt niet maar deelt mede
van dat waarvan hij deelgenoot is

Lucebert, circa 1950

Ne me quitte pas

Verlaat me niet.
We moeten vergeten, alles kun je vergeten, wat al aan het vervliegen is. De tijd vergeten, de tijd van alle misverstanden, en de tijd die we verloren, op zoek naar de reden. Vergeet de uren waarin we soms – en waarom eigenlijk? – een aanslag op ons geluk pleegden.
Verlaat me niet.

Ik zou jou parels van regen willen geven die uit een land komen waar het niet regent. Ik graaf in de grond, tot na mijn dood, om jouw lichaam te bedekken met goud en met licht. Ik sticht een domein waar liefde verplicht is, waar jij koning bent en ik koningin.
Verlaat me niet.