Liefje,
laat mijn verdriet altijd groter wezen
dan het jouwe
zodat het eromheen kan liggen
als armen.
Wees niet droef als ik zal heengaan,
dan zal ik altijd aan je denken.
En anders ook.
***
Herman de Coninck, Liefje, in 'Onbegonnen werk' (1984)
Posts tonen met het label 1980-1990. Alle posts tonen
Posts tonen met het label 1980-1990. Alle posts tonen
En het helpt niet
Zoals je tegen een ziek dochtertje zegt:
mijn miniatuurmensje, mijn zelfgemaakt
verdrietje, en het helpt niet;
zoals je een hand op haar hete voorhoofdje
legt, zo dun als sneeuw gaat liggen,
en het helpt niet:
zo helpt poëzie.
***
Herman de Coninck, Poëzie (1980)
mijn miniatuurmensje, mijn zelfgemaakt
verdrietje, en het helpt niet;
zoals je een hand op haar hete voorhoofdje
legt, zo dun als sneeuw gaat liggen,
en het helpt niet:
zo helpt poëzie.
***
Herman de Coninck, Poëzie (1980)
In dit land zijn alle avonturen hetzelfde
Dit is het land waar grote mensen wonen.
Je hoeft er nog niet in; het is er boos.
Er zijn geen feeën meer, er zijn hormonen
en altijd is er weer wat anders loos.
En in dit land zijn alle avonturen hetzelfde
van een man en van een vrouw.
En achter elke muur zijn and're muren
en nooit een eenhoorn of een bietenbouw.
En alle dingen hebben hier twee kanten
en alle teddyberen zijn hier dood.
En boze stukken staan in boze kranten
en dat doen boze mannen voor hun brood.
Een bos is hier alleen maar een boel bomen
en de soldaten zijn niet meer van tin
Dit is het land waar grote mensen wonen...
Weest maar niet bang. Je hoeft er nog niet in.
***
Annie M.G. Schmidt, aan een klein meisje, 1987 (?)
Je hoeft er nog niet in; het is er boos.
Er zijn geen feeën meer, er zijn hormonen
en altijd is er weer wat anders loos.
En in dit land zijn alle avonturen hetzelfde
van een man en van een vrouw.
En achter elke muur zijn and're muren
en nooit een eenhoorn of een bietenbouw.
En alle dingen hebben hier twee kanten
en alle teddyberen zijn hier dood.
En boze stukken staan in boze kranten
en dat doen boze mannen voor hun brood.
Een bos is hier alleen maar een boel bomen
en de soldaten zijn niet meer van tin
Dit is het land waar grote mensen wonen...
Weest maar niet bang. Je hoeft er nog niet in.
***
Annie M.G. Schmidt, aan een klein meisje, 1987 (?)
Abonneren op:
Posts (Atom)